02 kwietnia 2024

28 - Eure-et-Loir - Region Centre-Val de Loire

Departament Eure-et-Loir - przedmurze aglomeracji paryskiej z przewagą klimatów wiejskich oraz przesławną gotycką Katedrą Notre-Dame de Chartres. 


Katedra Notre-Dame de Chartres to rzymskokatolicki budynek znajdujący się w samym sercu miasta Chartres we francuskim departamencie Eure-et-Loir, w regionie Centre-Val de Loire. Pomnik architektury gotyckiej, tradycyjnie uważany jest za jedną z najlepiej zachowanych katedr w tym stylu ze względu na rzeźby, witraże i bruk.

Został zbudowany na początku xiii wieku, w większości w ciągu trzydziestu lat, na ruinach poprzedniej romańskiej katedry, która sama uległa zniszczeniu w pożarze w 1194 roku. Później dobudowano, jak kaplica Vendôme czy północna iglica, która pochodzi z xvi wieku.

Znajduje się w nim relikwia zasłony Dziewicy, wielkie miejsce pielgrzymek maryjnych, które dominuje nad miastem Chartres i równiną Beauce i jest widoczne dla oka z odległości prawie trzydziestu kilometrów. Zainspirował pisarzy Jorisa-Karla Huysmansa i Charlesa Péguy.







Departament Eure-et-Loir (/œʁ‿e.lwaʁ/Przypis 1) to francuski departament, którego prefektura Chartres znajduje się 90 km na zachód-południowy zachód od Paryża. Miasta Dreux, Châteaudun i Nogent-le-Rotrou są podprefekturami. Jest częścią regionu Centre-Val de Loire.

Jego nazwa pochodzi od dwóch głównych rzek, które go przecinają, Eure, dopływu Sekwany, i Loir, dopływu SarthePrzypis 2. INSEE i Urząd Pocztowy przypisują mu kod 28.
W średniowieczu obecne terytorium departamentu było zdominowane przez miasto Chartres. Miasto rozwijało się dzięki uprawie bogatych ziem Beauce (targ pszenicy) i powołaniu zakonnemu, w szczególności dzięki obecności relikwii Chusty Dziewicy (dar Karola II Łysego w 876 roku). Za namową Fulberta z Chartres stała się kolebką intelektualnego odrodzenia, w której powstała szkoła w Chartres. Na północy Dreux, dolina Avre i Thymerais, a także hrabstwo Perche na zachodzie były przyczółkami królów Francji przeciwko książętom Normandii. Ziemie Eure-et-Loir, ze względu na swoje strategiczne interesy, zostały więc bardzo wcześnie zakotwiczone w ruchu Kapetyngów i stopniowo przyłączone do dawnych prowincji Orléanais i Île-de-France.

Podczas wojny stuletniej terytorium departamentu znajdowało się w centrum kilku konfliktów (m.in. Dnia Śledzia w Rouvray-Saint-Denis), ze względu na bliskość Paryża i Orleanu. Traktat w Brétigny, który tymczasowo zakończył wojnę, został podpisany w pobliżu Chartres.

W okresie renesansu Eure-et-Loir stało się również popularnym regionem królów Franciszka I i Henryka II dzięki obecności Château d'Anet, należącego do wielkiej damy dworu: Diany de Poitiers.

Departament jest również naznaczony obecnością Madame de Maintenon, Madame de Pompadour (Crécy-Couvé), Maximiliena de Béthune, księcia Sully, który zmarł w swoim zamku Villebon i został pochowany w Nogent-le-Rotrou.

Wśród festiwali i imprez kulturalnych można wymienić: Journées lyriques de Chartres et d'Eure-et-Loir, Rencontres Musiques électroacoustiques, Jazz de Mars, Festival du légende, Caravane des poètes, Festival Top In Humour oraz Festival de musiques actuelles L'Paille à Sons (Chartres), Festival du Thé Vert i Festival Percheval (Nogent-le-Rotrou), Hurluperku (Châteauneuf-en-Thymerais), Fête des livres de La Ferté-Vidame, Fête des Flambarts de Dreux, Targi Wełny w Châteaudun.

Musée des beaux-arts, côté jardin de l'Évêché, Chartres en lumières 2016.
Chartres en lumières to wydarzenie artystyczne i kulturalne zainicjowane przez miasto Chartres w 2003 roku. Każdego roku podczas tego wydarzenia, które odbywa się od kwietnia do października, główne zabytki miasta są podkreślane i muzycznie eksponowane. Głównym elementem Chartres en lumières jest Festiwal Światła, który odbywa się zazwyczaj w połowie września.

Najnowszy film dziejący się w okolicach Chartres, to dość dobra komedia z 2023 r. pod polskim tytułem „Pachnie oszustwem” oryg. Cash. 
Do obejrzenia na Netflix. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Komentować każdy może, nigdy tego nie wymaże!

Jak ten czas zapitala!!!

Wzrost względnej prędkości przemijania jest wprost proporcjonalna do wieku osobnika.  Tak, tak, Szanowni, gdy się miało 10 lat, to jeden rok...